ژاکت (روکش) فولادی جهت مقاوم‌ سازی اعضای سازه‌ای بتنی نظیر تیر، ستون، دال و اتصالات قابل‌ اجرا است. فلسفه ی اصلی استفاده از ژاکت فولادی، محصور کردن هسته بتنی موجود و ایجاد فشار محیطی است که موجب افزایش مقاومت فشاری بتن و شکل پذیری عضو می گردد و به طراح اجازه ی استفاده از مزایای مربوطه در محاسبات سازه ی تقویت شده را می دهد. بر حسب نوع عضو و روش اجرای ژاکت فولادی بدون افزایش قابل‌توجه در وزن سازه، از طریق افزایش سطح مقطع و ایجاد فشار محصورشدگی، شکل‌پذیری، مقاومت خمشی، مقاومت برشی و مقاومت فشاری، افزایش می‌یابد.